Thecla de Bree brengt verzwegen verhalen over de Watersnoodramp tot leven

In haar nieuwste boek ‘Het water spoelde alles weg’ verweeft schrijfster Thecla de Bree fictie met de historische werkelijkheid van de Watersnoodramp van 1953. Het boek gaat niet alleen over verlies en verdriet, maar vooral ook over de verhalen die jarenlang onbesproken bleven.

De Watersnoodramp van 1953 heeft diepe sporen nagelaten in de Zuid-Hollandse eilanden, waaronder de Hoeksche Waard. Toch werd er in veel families nauwelijks over gesproken. De generatie die de ramp meemaakte, ging na de overstroming vooral aan het werk om het leven weer op te bouwen. Voor rouw en verwerking was weinig ruimte. Juist dat zwijgen vormde voor Thecla de Bree de aanleiding om haar nieuwste boek te schrijven.

In ‘Het water spoelde alles weg’ komen drie verhaallijnen samen. Een oudere man, Hein, ontmoet in 1987 een jonge vrouw, Betty, die haar geheugen is kwijtgeraakt door de gebeurtenissen tijdens de Watersnoodramp. Langzaam ontstaat er vertrouwen en vertelt Betty stukje bij beetje haar verhaal. Tegelijkertijd volgt de lezer Mark, een jongen uit Dordrecht die na het overlijden van zijn ouders een schokkende ontdekking doet over zijn afkomst. Ook een gezin in Strijen speelt een belangrijke rol. De verschillende verhalen blijken uiteindelijk met elkaar verbonden.

Stilte rond de ramp

De Bree heeft zich voor het boek verdiept in de Watersnoodramp en de gevolgen daarvan voor de getroffen families. Ze merkte dat nabestaanden en overlevenden vaak moeilijk over hun ervaringen praten. Ook uit haar eigen omgeving herkent ze dat zwijgen.

Volgens de schrijfster was er na de ramp nauwelijks tijd om stil te staan bij het verdriet. Er moest worden gewerkt en opgebouwd. Het land moest verder. Daardoor zijn verhalen en ervaringen soms jarenlang onbesproken gebleven.

De historische gebeurtenis vormt de basis van het boek. De personages en de gebeurtenissen daaromheen zijn fictief, maar zouden volgens de schrijfster zomaar gebeurd kunnen zijn. Met haar verhaal wil ze laten zien wat er onder de oppervlakte kan schuilgaan wanneer mensen hun ervaringen niet kunnen of willen delen.

Verhalen van gewone mensen

Het nieuwste boek past in een bredere lijn in het werk van De Bree. Ze is gefascineerd door mensen en de verhalen die achter hun dagelijkse leven schuilgaan. Vaak zijn het juist verhalen die mensen niet gemakkelijk met anderen delen.

Eerder schreef ze onder meer ‘Luiken dicht’ en ‘Witte zwanen, hopen in oorlogstijd’. Dat laatste boek speelt zich af in de Hoeksche Waard tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voor dit verhaal deed ze uitgebreid onderzoek en verwerkte ze herinneringen en gebeurtenissen die streekgenoten met haar deelden.

Ook haar eigen familiegeschiedenis vormde een inspiratiebron voor haar eerste boek. Het schrijven begon serieuzer nadat ze het nooit eerder uitgegeven levensverhaal van haar vader had gelezen.

Hoop en een nieuw begin

Hoewel de titel ‘Het water spoelde alles weg’ vooral aan verlies en verdriet doet denken, benadrukt De Bree dat er ook ruimte is voor hoop. Mensen vinden uiteindelijk de moed om verder te gaan en een nieuw begin te maken.

Aan het boek werkte ze ongeveer een jaar. Inmiddels denkt ze alweer na over een volgend project. Vaak ontstaan nieuwe ideeën tijdens lange wandelingen. Welke verhalen ze daarna gaat vertellen, weet ze nog niet. Wel blijft de geschiedenis van de Hoeksche Waard haar inspireren.

Het boek ‘Het water spoelde alles weg’ is verkrijgbaar bij de boekhandels in de Hoeksche Waard.

Het gesprek met Thecla de Bree is ook terug te luisteren onder dit artikel.