Anita ontmoet…

“Det har jag aldrig provat tidigar, sa det klarar jag säkert”
“ Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”

Een uitspraak van de welbekende Pipi Langkous! Woorden die zouden kunnen passen bij deze bijzondere dame. En niet zo vreemd! Haar roots liggen in Zweden.
Haar mooie bos haar kleurt rood, is ondernemend, ietwat rebels, eigenzinnig, gastvrij, zeer gepassioneerd in wat zij doet en deinst nergens voor terug.

In haar ruime en sfeervol ingerichte fotostudio in Zuid Beijerland raakte ik aan de praat met Kajsa Strömberg. Vol overgave deed zij haar inspirerende verhaal.

Anita van Bruggen-Knape


“ Ik heb een Nederlandse moeder en een Zweedse vader”

“Tja, door mijn man ben ik in de Hoekschewaard terecht gekomen, Ik kwam zelf uit Reeuwijk. Mijn echtgenoot woonde hier. Stomverbaasd was ik toen tijdens de verhuizing de buurt de oprit voor ons sneeuwvrij had gemaakt, het voelde alsof ze de rode loper hadden uitgelegd :”wees welkom!”. Zij hielpen mee met uitladen en sjouwen en zorgde voor de inwendige mens. Ik kreeg meteen een warm hart en moest een traantje laten. Vanaf die tijd is mijn liefde voor de Hoeksche Waard geboren. Wat een fijne mensen! De rust en stilte hier op het eiland is al merkbaar wanneer ik door Heinenoordtunnel rij, richting huis. Dan denk ik: “joe hee, zo dan, lekker!” De mensen zijn niet zo opgefokt, het voelt als een soort van thuiskomen .

Ik heb een Nederlandse moeder en een Zweedse vader. Mijn vader komt van oorsprong uit Lapland, daar liggen mijn roots. Hij komt uit een gezin van dertien kinderen en was de jongste. Hij is van 1926. Ik heb nog veel familie daar. Met name veel neven en nichten. Mijn oma was een volbloed Lap..Een echte eskimo, spleetoogjes en één meter vijftig lang. Eskimo’s werden vroeger met de nek aangekeken, gediscrimineerd, ze waren minder dan de rest. Heftig als ik daar aan denk. Gelukkig is dat niet meer zo! Ze waren échte nomaden, en trokken met rendieren van plek naar plek.”

“Ik ben opgevoed met twee culturen. Dat lijkt dicht bij elkaar te liggen maar daar zit wel degelijk verschil in. Alhoewel ik in Nederland ben geboren stroomt het Zweedse bloed stormachtig door mijn aderen.

De ruimte, de stilte, minder hectiek, minder mensen op een kluitje, de natuur maakt dat ik meerdere keren per jaar een bezoek breng aan het Scandinavisch landschap. Soms raak ik geëmotioneerd bij het zien van al dat moois daar.

Ik ben een levendig mens, zit nooit stil en mijn hoofd loopt nogal eens over. Daar kan ik ontladen, mijn brein stilzetten en mijn koppie leegmaken. Dat voelt zo heerlijk.
Je kunt daar de stilte werkelijk horen, een duik nemen in de geweldige meren en intens genieten van de adembenemende vergezichten. Bovendien heb je op veel plekken geen mobiel bereik, wat voor mij betekent dat ik geen enkele prikkeling hierin heb. Ook dat is voor even een verademing. Weg van een druk bestaan.

Ooit zul je mij daar permanent vinden. Alhoewel ik daar Nederland zal gaan missen denk ik. Het voelt dubbel. Ik sta met één been in het ene land en met één been in het andere land. Ik ga het zien. Het zijn slechts verre toekomstplannen. De gewoonte uit mijn jeugd; iedere vakantie naar Zweden, zal ik sowieso blijven doorvoeren.

Voorlopig heb ik hier mijn werk op mijn nieuwe fantastische stek!

“Doe waar je blij van wordt”

Mijn liefde voor de camera zat er al heel jong in. Op veel foto’s uit mijn jeugd zie je mij al met een fototoestel in mijn hand. Deels omdat ik nogal verlegen was – ik kon me er achter verschuilen en dingen die ik anders niet zou durven zonder camera durfde ik op deze manier wel te doen- en deels omdat ik mensen erg interessant vond. Ik ben een mensenmens en heb het vermogen personen in te voelen. Ook was ik nogal leergierig. Het werd naderhand mijn grote hobby, en heb nadat ik mijn baan als politieagent op had gezegd, er mijn fulltime baan van gemaakt. Ik was brigadier in de actieve dienst, het werd steeds grimmiger op straat, ik kreeg moeite met de mentaliteit en mijn lontje werd korter! Ondertussen ging mijn hart steeds sneller kloppen als ik dacht aan het fotograferen. Mijn keuze was niet moeilijk! “doe waar je blij van wordt!” En dat deed ik!. Ik ben met eervol ontslag gegaan, ging me steeds meer ontplooien in mijn werk als fotograaf, en nu zit ik hier, in mijn gloednieuwe studio, waar ik heel trots op ben! En dan ook nog eens dicht bij de natuur! Hoe goed kun je het hebben! Daarnaast werk ik ook buiten. Maak ik trouwreportages en heb ik met regelmaat bedrijfsopdrachten. Heel divers dus!

Wat ik zo mooi vind aan dit werk is de tastbare herinneringen die je maakt. Ik vind mensen zo leuk, en weet je, iedereen is mooi op zijn of haar manier. En als je iemand zijn passie kan aanraken, het vuurtje in de ogen kunt aansteken, dan kun je de mooiste foto’s maken! Ik heb dit jaar heel veel bijzondere herinneringen mogen maken. Zo heb ik een aantal mensen mogen fotograferen die wisten dat ze terminaal waren. Op hun uitvaarten kwamen mijn foto’s voorbij, de herinneringen die altijd zullen blijven. Voor iedereen anders!
Als ik dan naderhand van de nabestaanden te horen krijg dat men zo dankbaar en blij is met de foto’s die ik gemaakt hebt, dat raakt dat mij, en voel me ontroerd en dankbaar. Dit is waar ik het voor doe, mensen herinneringen meegeven, soms zijn ze mooi en soms zit er een randje aan, en soms huil ik mee. En dat is oké! Als ik fotografeer staan mijn lijntjes uit, ik probeer af te stemmen waar de persoon zich op zijn gemak bij voelt. Wanneer dat wat lastig voor mij wordt, zoek ik de juiste frequentie in mijzelf. Wat wil zeggen dat ik op zoek ga naar de raakvlakken die je met elkaar hebt. Ik ontvang dan iemand in mijn energie en samen gaan we aan het werk. Daar komen hele mooie foto’s uit! Het is de spiritualiteit! Spiritualiteit die voor mij staat voor de stilte in jezelf. Die kun je op diverse wijze ontmoeten! Of je nou je handen samen vouwt en bid, een wandeling maakt langs de Binnenmaas, voor iedereen anders.

Ook zeg ik altijd: probeer oordelen los te laten! Heel moeilijk, ik betrap mezelf daar met regelmaat op, maar als het lukt komen er fantastische dingen uit!

“Bloter dan bloot”

Om hier wat meer in te burgeren ben ik destijds lid geworden van een popkoor. Binnen no-time had ik 80 kennissen. Hoe leuk is dat! Ik vraag ze niet allemaal op de koffie hoor! Een geweldige groep mensen die een koor vormen waar het niet uitmaak wie of wat je bent, waar iedereen dezelfde passie deelt: De liefde voor muziek! En het allermooiste mijn moto in het leven viert daar hoogtij, namelijk: “LAAT ELKAAR ZIJN IN WIE JE BENT” iedereen is mooi, en iedereen mag zijn wie hij is!! Zingen is voor mij het ultieme loslaten! Je kunt niet naakter zijn dan wanneer je zingt!

Zing maar eens voor een groep mensen in plaats van spreken. Dat voelt bloter dan bloot! Ik heb heel veel volume en vond het wel wat om te kijken of ik daar geluid bij kon maken! En dat lukte! Soms ben ik total-loss na een enerverende werkdag! Dan sleep ik me naar naar de repetitie en hoe wonderlijk, ik kom met boordevol energie weer thuis.

En dan het koken, ook een grote hobby van mij. Heerlijk vind ik zo’n ontspanning! Ik kan uren in de keuken staan en maaltijden bereiden voor een grote groep! Ik ben heel erg voor eten uit de omgeving. Hier in de Hoeksche Waard kunnen wij ons helemaal bedruipen! De kruiden, de gewassen en noem maar op, staan op mijn lijstje om daar iets mee te doen!

Mijn grote voorbeeld op aarde: “is mijn vader! Hij is altijd eerlijk en trouw aan zichzelf gebleven! Mijn vader komt uit een heel arm gezin en heeft zich opgewerkt als diplomaat. Ik ben dan ook opgevoed in het korps diplomatiek, met alle etiketten die daarbij komen kijken. Ik heb zelfs ontvangst gedaan met de Zweedse koningin. Ja ik! Kun je je dat voorstellen?

Mijn vader is altijd zichzelf gebleven, de kleine Lapse jongen in hem heeft hij altijd bij zich gedragen. Wat ik hierdoor van hem heb geleerd is :” je kunt doen in je leven wat je wil, maar blijf jezelf altijd trouw” Zo mooi leerproces! Daar ben ik hem enorm dankbaar voor!”

Als ik de wereld zou kunnen veranderen:” dan zou ik verdraagzaamheid inenten, en liefde groter maken, dit als norm deze wereld inbrengen. Het als een laagje over alles sprenkelen, ik zou ik er voor zorgen dat we met elkaar gaan consuminderen. Ik denk dat het dan een stuk aangenamer wordt op deze aardbol!”

Of ik gelukkig ben: ( Kajsa’s ogen twinkelen bij deze vraag) een volmondig en oprechte JA: “ja!!!! ik ben een heel gelukkig mens! Ik heb het niet gemakkelijk gehad, diepe dalen meegemaakt in mijn leven.

Ik heb een geweldige man nu, onwijs lieve en leuke kinderen en bonuskinderen, ik heb veel lieve mensen om mij heen,en ik heb een prachtig beroep!! Ik ben onwijs gelukkig!”

Ik dank Kajsa voor haar oprechtheid, haar vertrouwen, haar openheid, haar gastvrijheid, en het heerlijke kopje koffie met de Zweedse kanelbullar.

Anita van Bruggen-Knape


Anita van Bruggen-Knape

[catlink volgende=”Volgende column van Anita” vorige=”Vorige column van Anita”]