Anita Ontmoet…

Sonja Breure, een mooie dame die ondanks vele tegenslagen nooit de moed heeft verloren. Een dame die nooit stilzit. Zich volledig inzet voor de medemens en zich momenteel, zoals al vele jaren, richt op de kerstworkshops.


Bij het openen van de deur waan je je volledig in winterwonderland. De vele lampjes, de kerstboom rond de grote tractor, de lichtslingers rond het gereedschap, een kerstdorp op een werktafel maakt deze ruimte wel heel bijzonder!

Deze keer geen ontmoeting aan de keukentafel. In een grote schuur in de Beijerlandse polders werd ik hartelijk en gastvrij ontvangen en vond het gesprek, onder het genot van een vers kopje koffie, plaats aan de tuintafel.

Anita van Bruggen-Knape


“ik zie mezelf als een positief mens die een grote rugzak heeft meegekregen en al het goeie eruit probeert te halen. Dat lukt aardig! Niet bij de pakken neerzitten, daar heb je niets aan. Ik ben graag onder de mensen, een mensenmens! En wat je uitstraalt, krijg je terug, dat voelt goed!”

“ En hier wonen we inmiddels alweer 26 jaar”

“Geboren en getogen ben ik in de Hoeksche Waard. Mijn leven begon op Cillaarshoek in een woonwagen aan de Keizersdijk bij vrienden van mijn ouders op het erf. In mijn jeugd zijn wij diverse keren verhuisd binnen de Hoeksche Waard.

Na mijn huwelijk in 1973 zijn wij hier aan de overkant gaan wonen, de andere kant van de dijk. Op deze stek wonen we inmiddels alweer 26 jaar, en we gaan hier nooit meer weg. Het landelijke, de ruimte en de rust, daar genieten we nog iedere dag van.

Mijn man is inmiddels gepensioneerd en heeft als hobby “de tractor”. Dat kun je hier wel zien om je heen. In zijn jeugd was hij altijd te vinden op de boerderijen.

Ik heb veel thuiswerk gedaan. Bij Van Rennes de elektronicawinkel op Strijen gewerkt en ben naderhand in het schoonmaakwerk terecht gekomen. Dat heb ik gedaan tot aan mijn ongeval waar ik zwaar letsel aan heb overgehouden en waardoor ik naderhand volledig ben afgekeurd”.

“Toen werd het tijd hiermee zelf aan de slag te gaan”

“Ik was altijd al geïnteresseerd in het maken van bloemstukken. Nu ik eenmaal thuis zat moest ik sowieso in beweging blijven. Alhoewel mijn lichaam me wat anders vertelde en pijn mijn leven overheerste, liet ik me niet uit het veld slaan. Ik ging workshops bloemschikken volgen tot het moment dat de rollen omgedraaid werden en ik advies ging geven. Toen werd het tijd om hiermee zelf aan de slag te gaan. Ik nodigde wat dames uit, thuis in de woonkamer. Dat werd als snel te klein. Ik verhuisde ermee naar deze schuur.

Hier had ik meer ruimte en een takje meer op de grond was hier niet erg. Mijn man plaatste een kachel en ik deed de aankleding. Beetje bij beetje werd het een werkruimte waar al veel dames een creatieve uitdaging zijn aangegaan. En niet alleen dat. Gaandeweg werden er ideeën gesmeed door de dames en deden de werktafels dienst voor de vele gezellige etentjes die hier inmiddels hebben plaatsgevonden.

“…..en deden de werktafels dienst voor de vele gezellige etentjes

En dan is het nu tijd voor de workshop “kerststukjes maken” die ik alweer een aantal jaren geef.

Zoals je ziet, begin ik al vroeg met alles in kerstsfeer brengen. Elk jaar komt er iets van versiering bij. Erg leuk om in deze sfeer met elkaar te werken. Ik merk dat dit ook zeer word gewaardeerd.

Dat geeft me een boost! Ik probeer al het materiaal zo goedkoop mogelijk op de kop te tikken. Mijn insteek is dat het voor iedereen betaalbaar moet zijn. Ik haal ook veel groen uit mijn tuin. Iedereen mag hier zelf zijn spullen pakken. Ik stal alles uit en de cursisten kunnen zelf bepalen wat ze in het kerststuk willen verwerken. Uiteraard verricht ik voor wie wil hand en spandiensten en kan men ook voor vragen bij mij terecht.

Het is elke keer weer genieten wanneer iemand tevreden en blij naar huis gaat”.

“Dat is wat het zo leuk maakt”

“En dan het fotograferen. Ook dat doe ik graag. Met een aantal mensen trekken we er met regelmaat op uit, de natuur in. We wandelen dan en maken onderweg foto’s. De toestellen worden mooier, beter en we leren veel van elkaar. Dat is wat het zo leuk maakt. Zelf alles uitvinden, uitproberen en zien wat voor plaatjes er tevoorschijn komen. Bovendien ben ik dan én buiten én in beweging!”

Mijn grote voorbeeld op aarde?: “ Dat is heel moeilijk, dat zou ik niet weten. Er is meer tussen hemel en aarde, dat weet ik gezien mijn ongeluk.

Ik zeg steeds:” ik leef nu! Tien jaar in reservetijd”. Wat je ook over je heen hebt gehad of nog ga krijgen in het leven, ergens is er altijd een lichtpuntje! Blijf dat zien! Dat is mijn kracht! Iedere dag weer opnieuw! Dus ja dat! Echte voorbeelden, nee die heb ik niet!”

Als ik de wereld zou kunnen veranderen?: ”Dan zou ik ervoor zorgen dat men toleranter zou zijn tegen elkaar. Dan zou ik laten weten: Probeer positiviteit aan elkaar door te geven. Denk na over wat je doet. Leef je eigen leven en later iedereen in zijn of haar waarde”.

Ben ik een gelukkig mens: “Nou en of, super zelfs! Ik voel me een rijk persoon met mijn schatten van kinderen en kleinkinderen, mijn man en alle lieve warme mensen die ons omringen”.


Ik spreek mijn dank uit naar Sonja voor haar openhartigheid, de rondleiding in haar domein en de heerlijke koffie!

Anita van Bruggen-Knape