‘Ik wist niet meer of ik mijzelf wilde scheren of ombrengen’

‘Tot het cokepunt en er ver overheen’, zo heet het boek van Bruno Stooker uit Klaaswaal. Door zijn drugsverslaving zag hij een profcarrière bij FC Dordrecht stranden en zit hij voor de rest van zijn leven in een rolstoel. Nu Stooker is afgekickt van harddrugs, heeft hij een boek over zijn bewogen leven geschreven.

“Ik kwam toen ik twaalf was in een positie dat ik afhankelijk werd van verdovende middelen”, zegt Stooker over het begin van zijn drugsverslaving. “Ik ben nu 34, dus daarom is dat boek zo dik geworden.” Hij schreef de pil over zijn leven samen met auteur Frank Vester.

Maar wat gebeurde er op zijn twaalfde dat hij toen al in aanraking kwam met drugs? “Ik heb nooit het lef gehad om daarover te praten”, vertelt Stooker. “Daar heb ik mij heel erg voor geschaamd. Ik was de stoere jongen en toen werd ik als brugklasser met een mes overmeesterd op de Coolsingel. Daar heb ik zo mee gezeten.”

Gabbertje

Zijn ouders geloofden hem niet toen hij vertelde dat bij die overval zijn jas was gestolen. “De tijd was toen anders”, vertelt hij daarover. “Maar ik neem het ze niet kwalijk. Ze hebben het ontzettend moeilijk gehad met mij. Het waren angstige tijden voor ze.”

“Als dertienjarige was ik al een echt gabbertje en gebruikte ik pillen”, vervolgt Stooker het verhaal over zijn levenswandel. “Stond ik daar tussen jongens van achttien met mijn bomberjack aan. Ik had te oude vrienden, maar was niet weg te slaan. Achteraf is het gewoon waanzin geweest.”

Het dieptepunt in Stookers leven kwam zes jaar geleden, toen hij met een scheermesje in zijn badkamer wakker werd. “Ik wist door de drank niet meer of ik mijzelf wilde scheren of ombrengen. Tegenwoordig heb ik alles bij elkaar geraapt”, vertelt hij terwijl hij geniet van een joint. “Harddrugs en alcohol doe ik niet meer.”

‘Ouders niet altijd aandacht’

Zijn ouders waren er volgens Stooker niet altijd voor hem. “Ze hadden het altijd druk, werkten hard. Daardoor heb ik het altijd goed gehad, maar ze hadden weinig aandacht op de goede momenten. Een kind is best kwetsbaar. Nu ben ik over die tijd heen en kan ik er gewoon over praten.”

Over het gebruik van drugs wordt nu ook makkelijker gepraat volgens Stooker. “In mijn tijd was drugs in de Hoeksche Waard gewoon taboe. Nu is het meer bespreekbaar. Ik heb het altijd gebruikt om mijn verleden te verwerken. Ik weet nu pas dat je problemen kan verwerken op een nuchtere manier.”

Bron: RTV Rijnmond