Anita Ontmoet….

“Boetseren met levend materiaal”, woorden die kenmerkend zijn voor de hobby van Ad Schelling.

Een man met een grote liefde voor de kleindierenwereld en zoals hij zegt in hart en nieren Hoeksche Waarder. Geboren en getogen in Piershil en woonachtend in Oud-Beijerland.

Dagelijks is hij bezig met wat hem rust en ontspanning geeft na een dag hard werken.

Vol overgave, gepassioneerd en met sprankeling in zijn ogen deed hij zijn verhaal aan de eettafel, waar ik werd verwelkomd onder het genot van een heerlijk kopje koffie.

Anita van Bruggen-Knape.


Oud Hollandse meeuw

“Ik heb altijd iets met dieren gehad. Als kleine jongen was ik niet weg te slaan van de boerderij. Met name het pluimvee trok mijn aandacht. In mijn enthousiasme wilde ik menig dier meenemen naar huis. Dat kon natuurlijk niet, dan zou het een behoorlijke beestenboel worden thuis. Bovendien hielden mijn ouders dit altijd tegen.

Uiteindelijk ben ik bij duiven terecht gekomen. Ik had al vrij snel postduiven toen ik nog op Piershil woonde. Ook een oom van mij, waar ik regelmatig kwam, had ze. Buiten deze soort had hij er ook een aantal sierduiven tussen vliegen, en een vriendje van mij had ook wat van deze exemplaartjes in een hok zitten. Prachtig vond ik ze. Het fascineerde mij en ik was er niet bij weg te slaan.

Zo is mijn liefde voor de duivensport begonnen. Ik ging ze fokken en tot op de dag van vandaag doe ik mee aan tentoonstellingen. Ik heb al zoveel prijzen gewonnen dat ik onlangs mijn zolder op moest ruimen omdat ik niet wist waar ik het allemaal laten moest. De mooiste heb ik bewaard. Vanaf de lagere school ben ik met deze hobby bezig, zo’n 50 jaar al. Het verveelt nooit, het boeit mij nog elke dag.

Als ik uit mijn werk kom, vind ik bij hen de rust die ik op dat moment nodig heb. Even weg uit het drukke bestaan van alledag. Mijn hoofd leegmaken. Ik maak dan het hok schoon en geef ze te eten. Eenmaal per week gaan ze in bad. Dan zet ik een grote bak water neer met wat soda. Dat vinden ze heerlijk en naderhand zijn ze weer prachtig wit.

Het gaat hier om de “Oud Hollandse meeuw” Een bijzonder ras. Momenteel heb ik er 40 stuks. 20 Duivinnentjes en 20 doffers”.

Boetseren

“De tentoonstellingen zijn van september tot januari. Dan zijn de duiven op hun mooist. Daarvoor, in de zomer, zijn ze in de rui. In januari pak ik mijn pen en begin ik de stelletjes op papier te zetten, zoek de paren waarvan ik denk dat het mooie exemplaren oplevert, bij elkaar. Waar ik op let is hun uiterlijk. Wat de één wat meer heeft, heeft de ander misschien minder. Boetseren noem ik het. Je pakt hier een stuk klei, daar een stuk, je voegt het samen en dan wacht je af wat er uiteindelijk te voorschijn komt.
In februari begint het fokken. Ieder stelletje gaat in een hok en leggen meestal 2 eieren. Tot en met juli ben ik daar mee bezig. Meestal 3 ronden. Als het mee zit, heb ik dan 6 jonkies per stel. Waar ik niets mee kan, zet ik op marktplaats, gaan naar een kinderboerderij of educatief centra.

Afgelopen jaar had ik meer vraag dan aanbod. Zelfs vanuit Irak kwam men een aantal duiven halen. Heel bijzonder!

Sommige mensen hebben een duiventil in hun tuin en komen hier wat exemplaartjes halen voor the Fun. Ze laten ze vliegen rond hun huis. Daar ben ik geen voorstander van. Tegenwoordig met de straling in de lucht , de vele roofvogels, is hun overlevingskans nihil.

Tja, ik kan er nog uren over vertellen. Zomers zit ik met regelmaat op mijn duivenplateau, zo noem ik het maar, achter in de tuin. Lekker te lezen in mijn luie stoel naast het duivenhok. De gezelligheid van die beesten, die zich dan naar mij toedraaien, het heen en weer gefladder en hun conversatie maakt dat ik dan op en top geniet.

Ik herken ze allemaal ook al lijken ze op elkaar. Een heerlijke hobby met een goud randje!”

Mijn grote voorbeeld op aarde ?

Op aarde zou ik zo snel niet iemand kunnen noemen. Ik ben een christen, een gelovig mens. Mijn grote voorbeeld is Jezus. Ik probeer op hem te lijken, netjes door het leven te gaan en de bijbel na te leven”.

“Als ik iets zou kunnen veranderen in de wereld? Dan zou ik ieder levend wezen mijn normen en waarden bijbrengen; die van behulpzaam- en verdraagzaamheid: “Bied eens een luisterend oor en probeer er te zijn voor de ander als dat nodig is, sta klaar voor elkaar!”

“De wereld wordt steeds grilliger. De mensheid harder, alsof bestaansrecht er niet toe doet”.

“Of ik een gelukkig mens ben? Jazeker, ik kom hier op aarde niets te kort en weet dat het niet ophoudt, dat alles niet afhangt bij en van dit leven. Met en in liefde voor Jezus kijk ik vooruit. Ook mijn duiven dragen bij in mijn geloof. De duif is een offerdier in de bijbel. Ik ben bevoorrecht hier binnenkort een lezing over te mogen geven bij een andere Gemeente.

Dat voelt fijn en maakt mij intens gelukkig!”


“Ik spreek mijn dank uit naar Ad Schelling voor zijn gastvrijheid, zijn openheid en de rondleiding in en buiten hemzelf. “

Anita

Meer ‘Anita Ontmoet’ lees je hier