Anita ontmoet….

Een serie verhalen van bijzondere ontmoetingen waarin Anita van Bruggen je meeneemt in het leven van een Hoeksche Waarder.


Aan de fleurige keukentafel met uitzicht op het Beijerlandse polderlandschap had ik een interview met Julia Frencken. Haar bijzonder kleurrijke persoonlijkheid kenmerkt wie zij is: sprankelend, vrolijk, inventief, creatief en spraakzaam!

Een echt mensenmens!

Anita van Bruggen-Knape


Ik ben wie ik ben”

Ik draag kleurrijke kleding, ben vaak op mezelf, dan kruip ik in mijn slakkenhuis totdat iemand mij eruit haalt. En als ik dan eenmaal mijn neus om een hoekje heb gestoken, kan ik ook helemaal los gaan! Dan spettert mijn energie in het rond!
Ik ga graag met mensen om en organiseer van alles om dit te bewerkstelligen. Ik hou van eerlijk- en oprechtheid. Ik ben wie ik ben! Steek je hier de draak mee dan is dat einde verhaal.

Vivre la vie”

31 jaar woon ik hier inmiddels. De tijd vliegt! Ik probeer er elke dag iets moois van te maken! Met mijn man, werkzaam in de scheepsbouw, heb ik al heel wat van de wereld gezien! Vaak mocht ik mee op de cruiseschepen!

Ook hebben wij, vanwege zijn werk, 6 jaar in Frankrijk gewoond, een land waar ik verliefd op ben geworden. Alhoewel het in het begin wel moeilijk was om daar te aarden. Ik sprak de taal niet en mijn echtgenoot was vaak op pad. En daar zat ik dan met onze 2 kleine kids. Ik ging niet bij de pakken neer zitten, sloot me aan bij een handwerkclubje om de taal onder de knie te krijgen. Op den duur kon ik de gesprekken wel volgen, maar spreken was nogal een ding! Toen ik uiteindelijk van mijn inmiddels Franse vriendinnen te horen kreeg dat ik goed te begrijpen was, had ik een glimlach van oor tot oor! Ik paste me aan en dat ging me goed af.

Wat ik zo heerlijk vind aan Frankrijk is dat het niet uitmaakt wie je bent, hoe je eruit ziet. Je kunt zijn zoals je zijn wilt, een eigen mening hebben! Geen poppenkast!

Vivre la vie” Leef het leven! Nou en dat deed ik! Ik genoot van het eten, de mensen, de natuur en de cultuur!

Terug in Nederland was de Hoeksche Waard niet onze eerste prioriteit om daar te gaan wonen. Wat ons aansprak was het vrijstaande huis in de polder. Rustig gelegen, zoals in Frankrijk, alhoewel daar veel later geen sprake meer van was vanwege het vele verkeer hier achter ons huis op de doorgaande weg.

Vrouwen onder elkaar’’

De kinderen vonden het het eerste jaar vreselijk hier in Nederland. Zij waren gewoon Frans. Er was hier in Oud-Beijerland niets te beleven, op zondag alles dicht. Het liefst wilde ze terug.

Dat kon natuurlijk niet. Mijn man had hier zijn werk. Een groot project! De kids gingen naar school en ik werd lid van de gym om onder de mensen te zijn zoals ik in Frankrijk ook deed. Gezellig, vrouwen onder elkaar!

Ook ben ik verkeersbrigadier geweest en heb 4 jaar Frans conversatieles gegeven. Erg leuk om te doen, zeker als je naderhand van een cursist terugkrijgt dat zij zo goed te verstaan was tijdens haar vakantie in Frankrijk. Dat gaf me een enorme boost. Ik ging verder met het oprichten van clubjes. Op internet ben ik medebeheerder op diverse verkoopsites.

Ook heb ik een eigen site: “ Les Histoires, Stories, verhalen en leuke weetjes, verlotingen” , inmiddels al 348 leden! Ik ben er trots op! Digitale ontmoetingen maar ook daarbuiten!
Verleden jaar werd ik zeventig en heb een aantal dames uit deze groep, de creatievelingen onder ons, spontaan uitgenodigd om dit samen met mij, middels een High Tea, buitenshuis te vieren.

Ik wilde iets speciaals om deze mijlpaal in de spotlights te zetten.

Nou en dat werd het! Wat werd ik verwend! Ook nog eens door twee vriendinnen verrast. Zij ontvoerde mij richting Rockanje voor een etentje aan het strand voorafgaande aan een theatervoorstelling! Er komen heel wat uitstapjes voorbij op mijn site. Ik ben een rasechte regeltante die als het er op aankomt door het vuur gaat om alles zo te laten lopen zoals het zijn moet.

Ik hou van koken! Probeer van alles uit! Wat ik ooit ergens gegeten heb, wil ik namaken. Ik blijf net zolang doorgaan totdat het aan de juiste smaak voldoet! De keuken hier, daar leef ik in!

Harmonie en tevredenheid”

Momenteel geef ik een cursus ‘Paté Maken’ ! Het is precisie werk, alles moet op elkaar afgestemd zijn! Erg leuk om te doen. Ik word er blij van als ik de cursisten tevreden en vol trots met een schaaltje paté de deur uit zie gaan. Ik verdien er niets op! Waar het mij om gaat, is het hebben van een fijne productieve dag ! Mensen onder elkaar in harmonie en tevredenheid!

Tuin”

Je vindt mij vaak in de tuin. Toen we het huis kochten stond de tuin vol met fruitbomen.

Net als in Frankrijk was ik dagen aan het oogsten om vele potjes te vullen met de zelfgemaakte jam. Ik vond dat de normaalste zaak van de wereld! De buurman dacht daar anders over! Die vroeg heel verbaasd of ik aan het hamsteren was voor een strenge winter die wellicht komen zou! Ik moest er hartelijk om lachen! Nu zijn het armen vol laurier, rozemarijn en tijm die ik naar binnen haal. Het merendeel geef ik weg zoveel als het is. En dan nog de vijgen, daar maak ik vijgenlikeur en jam van of heerlijk wat vijgen uit de oven met een spek, kaasje en een goed glas wijn.

Schilderen”

Schilderen doe ik ook graag. Heb al heel wat schilderijen gemaakt. Allen vol van kleur, ja daar hou ik van. Primaire kleuren! Ze zeggen zoveel! Misschien is het ook wel wie ik ben!

Er hangen er hier een aantal in de keuken en heb er ook een paar weggegeven via een verloting op mijn site! Dat doe ik soms ook met boeken of ik bak een heerlijke Franse perentaart die men kan winnen.

 

Leven en laten leven”

Frankrijk mis ik nog steeds. Elk jaar gaan wij een maand terug, op vakantie met de camper Men kent ons inmiddels op de camping. s Morgens vroeg is er altijd wel iemand die een croissant komt brengen tijdens het ontbijt. Het is er gemoedelijk: “Leven en laten leven” dat spreekt mij erg aan!

Als ik iets zou kunnen veranderen in de wereld dan zou ik met de vervuiling aan de slag gaan. De aarde wordt vergiftigd op allerlei manieren. Schrikbarend wat de mens teweeg brengt op dit gebied! We doen het allemaal zelf!

Of ik een gelukkig mens ben? Jazeker ik heb veel mensen om mij heen, sommige zelfs een stuk jonger, ze nemen mij op in hun gezelschap. Hierdoor voel ik mij gezegend! Het maakt niet uit hoe oud je bent. Het enige wat telt is respect naar elkaar!

Ik dank Julia voor de mooie verhalen en het potje

eigengemaakt kweeperen gelei wat ik meekreeg naar huis”

Une belle femme”

Anita van Bruggen-Knape

 

Lees ook het vorige verhaal, klik hier